அண்ணா பெங்களுரில் வேலை பார்த்தார். அவர் இரண்டு மூன்று மாதத்திற்கு ஒரு முறை தான் ஊருக்கு வருவார். அவர் நான் இநத தேதியில் வரேண்ணு லெட்டர் போட்டுடுவார். யாருக்கு என்ன வேணும் அப்படின்னு அவரவர்களே தனித்தனியா லெட்டர் எழுதனும் என்பது அண்ணாவின் கண்டிஷன்,அதிலும் இங்கிலீசுல எழுதற லெட்டர்க்கு என்ன கேட்டாலும் அத உடனே கிடத்துவிடும் என்பது அண்ணாவின் அடிக்குறிப்பு. அவவளவுதான்
எங்ககிட்ட இங்கலீசு படற பாடு இருக்கே.... அலுமினிய பெட்டி புஸ்தகம் எடுத்துண்டு போக, ஜாமின்றி பாக்ஸ், பென்சில், பேனா ,கவுன், என்று நிறைய....எங்களது பட்டியல் நீளும். பாவம் அண்ணா என்னா சம்பளம் வாங்குவா எப்படி சாப்பிடுவா அதெல்லாம் தெரியாது கேட்டதுல நிசச்சியம் பாதியாவது கிடைக்கும்.ஆம்மாவுக்கும் தேவைகள் இருக்கும் ஆனா சொல்லவோ கேட்கவோ கூச்சமா,என்னமோ கேட்டதாக நினைவில்லை.ஒருவேளை எனக்கு தெரியாமலும் இருந்திருக்கலாம்.
கௌரி அக்காகிட்ட மட்டும் சொல்வாள் “பால் குக்கர், அரிசி குக்கர் ,கணமான வெள்ள கலர்ல இருக்கற வாணலி, இதயெல்லாம் இருந்தா நன்னா இருக்கும் அண்ணாகிட்ட கேட்டு வாங்கிக்கோ கல்யாணம்
ஆனா குடும்ப நடத்தும் போது தேவைப்படும் அபபடின்னு சொலலுவா.” அக்காவுக்கும் அம்மாவுக்கும் வயசு ரொம்ப வித்தியாசம் கிடையாது.(அக்காவும் அண்ணாவும் மூத்ததாரப் பிள்ளைகள்) ஆனா அக்கா அண்ணாகிட்ட நம்மாத்துக்கு இதெல்லாம் வேணும் அப்படின்னு அம்மா ஆசையை தன் ஆசையா சொல்லி வாங்கிண்டு வரச் சொல்லி லெட்டர் போட்டுவா. அண்ணா ஊரிலிருந்து வர்றா அப்படின்னா எங்களுக்கு தூக்கமே வாராது . இராத்திரி முழுசும் தீபாவளி முதல் நாள் மாதிரி முழுச்சுண்டு போனதரவ வந்தப்ப சொன்ன ஜோக் (கடி மொக்கை தான்) பெங்களூரிலே பாத்ததா சொன்ன விஷயங்கள் எல்லாம் ரீவைண்டிங் ஆகும். காலைல ஆறு மணிக்கு பொன்னை பஸ் வரும் அதுல தான் அண்ணா வருவா. நண்டு சிண்டுகள் நாங்க எல்லோரும் அபபாவோட காக்கி சட்டையை ஆளுக்கு ஒண்ணு மாட்டிண்டு சாலையோரமிருந்த பெரிய பாறை உருட்டு கல்லுல உக்காந்துண்டு அண்ணாவின் வருகைக்காக எதிர்பார்ப்புடன் காத்திருப்போம். ஆனா அண்ணா எங்களை எப்பவும் ஏமாத்தினது கிடையாது. பஸ்ஸை விட்டு இறங்கும்போதே எங்க ஆறு பேரு பெயரையும் கூப்டுண்டு எல்லாரையும் முடிஞச வரையில் கையில ரெண்டு பேரு முதுகுல ஒருத்தர் என சுமந்து கொள்ளுவார்.(அந்த நினைவுகளை இன்னும் நான் மனதில் சுமந்து கொண்டுதான் இருக்கிறேன்.)அந்த நாட்கள் சுகம். திரும்பியும் அநத வயசுக்கு போ அபபடின்னு பகவான் சொன்னா முதல் ஆளா ஓடீயே போய்யிடுவேன்.
